`Hij bevond zich op de verkeerde plaats op het verkeerde moment`
Achterpagina NRC 22 dec 2005
`Hij bevond zich op de verkeerde plaats op het verkeerde moment`
Gerrit Komrij
Een `vriend van Louis`
Wat is er in Nijmegen aan de hand?
Pim Fortuyn werd vermoord en ze vingen de moordenaar. Theo van Gogh werd vermoord en ze vingen de moordenaar. Louis Sévèke wordt vermoord en in Nijmegen hebben ze lucht gevangen.
Hoe lang duurt dat nu al? Maanden, naar mijn gevoel. Nog even en we zijn niet alleen de moordenaar vergeten maar ook de vermoorde.
Dat de politie en de binnenlandse veiligheidsdienst vrede hebben met de situatie begrijp ik. Louis Sévèke maakte ze het leven bijzonder zuur. Om de moordenaar van zo iemand te grijpen span je je allicht minder in dan voor de moordenaar van je moeder. Bovendien ruimden de agenten na de moord, ten behoeve van het onderzoek, meteen het bureau van Sévèke leeg, waardoor ze plotseling ook beschikten over alles wat hij aan belastends over hun dienst had samengebracht.
Dus het meest urgente zat er eigenlijk op.
Verontrustend is vooral de stilte onder de vrienden van Sévèke en de strijdmakkers van zijn fanatieke clubje.
De eerste dagen begreep ik ze nog. Dat ze niks wilden vertellen aan de politie was logisch. Dat is hun raison d`être. Dat ze ook tegenover de pers hun lippen gesloten hielden was voor zulke verklaarde aanhangers van publieke openheid minder logisch, maar alla, het wantrouwen was nu eenmaal groot. En het had een voorgeschiedenis.
De stilte duurt inmiddels te lang. De windstilte en de radiostilte en de kerkhofstilte. Nooit zijn Nijmegens oproerkraaiers zo lang koest gebleven.
Het is de beurt aan ons om argwaan te koesteren.
Samenzweringstheorieën wezen de Nijmeegse fundamentalisten de eerste dag meteen van de hand.
Op dat moment had onze argwaan al moeten beginnen.
Is geloof in samenzweringen niet de gewichtigste raison d`être van radicaal links? We hadden niet eens vernomen van Louis Sévèke als hij niet heilig had geloofd in de samenzwering van het militair-industriële complex van Tokio tot Houston tegen Nijmegens Gideonsbende.
De politie stelde het vangen van de boef een week uit en ze stelde het vangen van de boef een maand uit en nog altijd buigen de activisten mak het hoofd. Geen zuchtje van protest, geen spoor van onrust, geen aanzwellend gemopper.
Geen stille wake op de stoep van het politiebureau.
Geen suggestie van enige samenzwering, snood bekokstoofd door de handlangers van het grootkapitaal, de dienstknechten van de makelaars, de vijanden van de dageraad die, zoals men weet, in Nijmegen zal gloren.
Het is waarschijnlijker dat alle moslims in Nederland op dezelfde dag Jehova`s Getuigen worden dan dat de Nijmeegse revolutionairen ineens eindeloos geduld met het gezag hebben.
Ze schijnen zich zelfs niet te realiseren dat hun makheid op de buitenwereld een atypische indruk maakt.
Wat is er aan de hand in Nijmegen?
Ik geloof niet in samenzweringen, anders ging ik haast denken dat het clubje boter op zijn hoofd heeft.
Voor een reactie op dit stukje zie Laf