Erik Timmerman

Nadat ik het stukje van Ed Bruinvis over Louis had gelezen dacht ik: hier valt niet zoveel meer aan toe te voegen. Ook al heb ik op andere terreinen dan ‘Homerus’ met Louis samengewerkt, het stuk is één grote herkenning. Louis was vasthoudend en gedegen. Kon jarenlang met iets bezig zijn, ook als anderen (zoals ikzelf) allang weer met het volgende onderwerp of onderzoek bezig waren. Altijd zeer kritisch; je werd er wel eens niet goed van, maar meestal had hij gewoon gelijk.
Altijd erg hard aan het werk, er was immers zoveel dat nog uitgezocht moest worden.
Mijn samenwerking met Louis was vooral op het gebied van actievoerders. Zo dacht hij mee over wat er in een ‘handleiding voor actievoerders’ zou moeten staan. Dit werd later uitgegeven onder de titel ‘Tips tegen tralies. Louis schreef hierin hoofdstukken over registratie en inzage in dossiers, en over hoe en waar je een klacht kunt indienen tegen de politie. Van die typische ‘Louis-onderwerpen’ zeg maar…
Ook deden we rond 2000 samen onderzoek naar het CICI. Het CICI was een speciaal samenwerkingsverband tussen een aantal regionale inlichtingendiensten en de BVD, dat zich vooral bezig hield met het verzamelen van informatie over de tegenstanders van de Betuwelijn. Het team stond onder leiding van Louis ‘grote vriend’, Herman Oolbekkink van de Nijmeegse RID.
We spraken af dat ik in eerste instantie een beroep op de Wet Openbaarheid van Bestuur zou doen, en we daarna weer gingen overleggen. Voordat ik antwoord kreeg, had Louis via via al gehoord dat ik redelijk veel stukken zou krijgen (‘die jongen van Jansen & Janssen zal wel verbaasd zijn’). Er kwamen inderdaad verbazingwekkend veel stukken boven tafel. ER ontstond een goed beeld van wat het CICI ging doen, het budget enzovoort. We schreven er een aantal stukken over, er kwamen kamervragen, ik was best tevreden. Louis niet… Hij ging op bezoek bij bezetters en buurtbewoners die zich verzetten tegen de aanleg van de Betuwelijn om hen onder andere voor te lichten over het politieoptreden, en was aanwezig bij de daadwerkelijk ontruiming van enkele panden die op het treintracee lagen. Ook ging hij door met opvragen van stukken over het CICI, de draaiboeken, de evaluatie enzovoort. Nog in september 2004 won hij een hoger beroep tegen het korps Gelderland-Zuid, dat weigerde bepaalde stukken vrij tegen geven, ook al was het CICI reeds in 2001 opgeheven.
Het was een terugkerend onderwerp in onze gesprekken: ‘o ja, ik heb laatst ook nog een zaak aangespannen rondom het CICI’. Ik was bij wijze van spreken al weer vergeten wat het CICI ook al weer was, maar Louis ging door tot er echt niks meer ui te zoeken was.
Ik heb er de laatse tijd veel aan gedacht, maar het doet Louis natuurlijk nogal tekort hem neer te zetten als een dossiervreter of juridische procedure-freak. Hij was ook een erg aardig iemand, behulpzaam, altijd bereid om naar welke uithoek van het land ook af te reizen om mensen te helpen of voor te lichten. Eigenlijk nooit cynisch of neerbuigend naar de jongere generaties actievoerders die natuurlijk weer dezelfde fouten maakten als de generatie voor hen.
Pijnlijk dat hij er niet meer is.