Buro Jansen & Janssen

Schimmig verleden, toch niet smetteloos en naar alle waarschijnlijkheid vijanden is het beeld dat blijft hangen na de media golf over de moord op Louis Sévèke. Is dat de redenen waarom de landelijke politiek zich niet wil branden aan zijn persoonlijkheid? Schimmig verleden? Iedereen die de jaren tachtig in de grote steden heeft meegemaakt herkent de strijd. Een strijd die soms keihard was, maar wel opkwam voor de zwakkeren in de samenleving zowel binnen Nederland als daarbuiten. Een strijd die ook door de overheid niet op een zuivere wijze gevoerd werd. Daar schreef Louis samen met Frank Schoenmaeckers en Ed Bruinvis het boek Operatie Homerus over. Het boek handelt over Cees van Lieshout. “Maar aan ons was het nu, vonden we, om eens op een rijtje te zetten wat er al die jaren rond deze Van Lieshout aan waars en onwaars de ronde had gedaan. En vooral gold voor ons de vraag: als het juist is dat Van Lieshout al die tijd door de CID respectievelijk de BVD is gerund, is het dan misschien niet zo toevallig dat hij voortdurend, zoals veel actievoerders al jaren beweerden, tot gewelddadig activisme probeerde aan te zetten?,” schrijft Ed Bruinvis na de moord. Niet smetteloos? Louis was een doorbijter, een vast houder. Hij legde zich niet snel neer bij het behaalde resultaat. Dat leverde natuurlijk op alle fronten niet alleen vrienden op. “Altijd zeer kritisch; je werd er wel eens niet goed van, maar meestal had hij gewoon gelijk,” schrijft Erik Timmermans. Timmermans werkte met Louis samen rond het Cici. “Het CICI was een
speciaal samenwerkingsverband tussen een aantal regionale inlichtingendiensten en de BVD, dat zich vooral bezig hield met het verzamelen van informatie over de tegenstanders van de Betuwelijn. We schreven er een aantal stukken over, er kwamen kamervragen, ik was best tevreden. Louis niet.” Louis maakte gebruik van al zijn democratische rechten die de Nederlandse rechtsstaat ons biedt om de onderste steen boven te krijgen. Vanaf 1992 heeft Louis zich hard gemaakt voor inzage in dossiers van inlichtingendiensten. Louis was lid van de landelijke Vereniging Voorkom Vernietiging (VVV), die met behulp van de Wet op de Openbaarheid van Bestuur inzage probeerde te krijgen in dossiers van inlichtingendiensten. Bij de VVV ontstond het idee om naast de landelijke vereniging ook plaatselijke verenigingen op te zetten, die met de dossiers van de Plaatselijke Inlichtingendiensten aan de gang zouden gaan. Louis Sévèke nam daarop samen met anderen het initiatief voor het Steunpunt Inzage PID-Nijmegen (SIP).